Przy powierzchniach powyżej kilku metrów kwadratowych natrysk wygrywa na czasie i na równomierności warstwy. Pędzel i wałek pozostają sensowne przy małych elementach, naprawach i pracach serwisowych poza zakładem.
Czym różnią się obie metody aplikacji?
Natrysk daje cienką, jednolitą warstwę na całej płaszczyźnie w jednym przejściu i pozwala pokryć element w kilkadziesiąt sekund. Pędzel nakłada warstwę grubszą i mniej równą, co wydłuża odparowanie i zwiększa ryzyko lokalnych pęcherzy.
Różnica dotyczy też zużycia. Preparaty natryskowe o wysokiej zawartości ciał stałych rozprowadzają się wydajniej, więc mimo wyższej ceny jednostkowej koszt na metr kwadratowy bywa niższy niż przy aplikacji ręcznej.
Jaki sprzęt jest potrzebny do natrysku?
Rozwiązania w pojemnikach ciśnieniowych o pojemności kilkunastu lub dwudziestu kilku litrów pracują z wężem i pistoletem natryskowym. Zestaw uzupełnia osobny pojemnik z rozpuszczalnikiem do przepłukiwania układu po zakończeniu pracy.
Procedura kończenia pracy jest prosta, ale jej pominięcie kosztuje pistolet. Zaworu pojemnika ustawia się w położeniu wyłączonym, rozpyla klej pozostały w wężu, odłącza wąż, a następnie przepłukuje układ czystym rozpuszczalnikiem do momentu, aż wypływająca ciecz będzie przejrzysta.
Kiedy pędzel i wałek mają przewagę?
Przy pojedynczych elementach, przy naprawach na obiekcie i wszędzie tam, gdzie transport pojemnika ciśnieniowego jest nieopłacalny. Aplikacja ręczna daje też lepszą kontrolę przy wąskich obrzeżach i krawędziach.
- duże płaszczyzny, powtarzalna produkcja: natrysk z pojemnika ciśnieniowego
- obrzeża, listwy, wąskie fragmenty: pędzel
- średnie płyty pojedynczo: wałek z krótkim włosem
- naprawy serwisowe u klienta: opakowania mniejsze, aplikacja ręczna
- materiały chłonne, jak pianka czy tkanina: natrysk lub dwa przejścia pędzlem
Materiały chłonne wymagają osobnego podejścia. Pianki i tkaniny wciągają część preparatu w strukturę, więc pierwsza warstwa pełni funkcję gruntującą i po odparowaniu nakłada się drugą.
Gdzie znaleźć preparaty pod oba sposoby aplikacji?
Wygodniej dobierać produkt razem z akcesoriami, bo pojemniki natryskowe wymagają zgodnych węży, pistoletów i rozpuszczalników płuczących. W asortymencie Melkib znajdują się kleje rozpuszczalnikowe i kontaktowe w wersjach natryskowych oraz do aplikacji ręcznej, w tym produkty do łączenia HPL, pianek, tkanin, dywanów i korka.
Przy porównywaniu produktów sprawdza się trzy rzeczy: zawartość ciał stałych, czas otwarty po odparowaniu i odporność termiczną gotowej spoiny. Ostatni parametr rozstrzyga przy elementach pracujących w nagrzewanych pomieszczeniach lub przy oknach.
Jak zapanować nad warunkami na stanowisku?
Preparaty z tej grupy zawierają substancje lotne, których opary są palne i mogą drażnić drogi oddechowe. Stanowisko wymaga sprawnej wentylacji, a przy natrysku dodatkowo odciągu, bo w powietrzu pozostaje mgła klejowa.
Produkty przechowuje się w oryginalnych, szczelnie zamkniętych opakowaniach, w temperaturze pokojowej. Aplikacja poniżej 15°C wydłuża odparowanie, co przy pracy według stałego taktu prowadzi do złączania elementów z wciąż wilgotną warstwą.
Co ustalić przed wyborem metody?
- policzono powierzchnię do pokrycia w skali dnia pracy
- sprawdzono, czy materiały nie są chłonne i nie wymagają dwóch przejść
- zapewniono wentylację i odciąg adekwatny do metody
- przygotowano rozpuszczalnik do przepłukania układu natryskowego
- znany jest czas otwarty preparatu w temperaturze panującej na hali
Czas otwarty warto zmierzyć u siebie, a nie przyjmować z karty. Przy realnej temperaturze i wilgotności na hali okno na złączenie elementów bywa krótsze lub dłuższe od wartości katalogowej.
Wybór metody wynika z powierzchni i powtarzalności prac. Natrysk ma sens przy produkcji ciągłej i dużych płytach, aplikacja ręczna przy detalach, obrzeżach i pracach serwisowych.
